zespół trzech domów letniskowych

lokalizacja: Stare Drawsko, woj. zachodniopomorskie
inwestor: prywatny
rok projektu: 2022

WINNICA to projekt trzech domów letniskowych położnych w malowniczej zatoce Jeziora Drawskiego. Wykonane z materiałów pochodzenia naturalnego budynki o niewielkiej skali wpisują się w skarpę oraz w krajobraz kulturowy regionu. Ich bryły tworzą zróżnicowany i rozproszony układ przywodzący na myśl tradycyjną wioskę.

Najważniejsze w projekcie było dla nas otwarcie widokowe każdego z domów na jezioro i wpisanie architektury założenia w krajobraz naturalny. Chcieliśmy wykorzystać potencjał niezwykłej lokalizacji zachowując istniejący drzewostan znajdujący się wzdłuż brzegu zatoki.

Idea projektu zakładała lokalizację trzech domów letniskowych skupionych wokół wspólnych elementów zagospodarowania terenu takich jak: palenisko z wędzarnią, balia ogrodowa, sad drzew owocowych czy tytułowa winnica, która wpisana jest w naturalne zbocze. Z serca układu, w stronę jeziora, wychodzi osiowo prywatny pomost.

Każdy z budynków stoi na kamiennej podstawie, która ma nawiązywać do fundamentów tradycyjnych domów wiejskich. W celu odróżnienia obiektów od siebie zdecydowaliśmy się na użycie 3 różnych materiałów elewacyjnych pochodzenia naturalnego: lamele drewniane, deski naturalne układane na zakład, gont drewniany. Dachy wszystkich budynków pokryto blachą cynkowaną, układaną na rąbek stojący.

Istotnym elementem, który nawiązuje do archetypu tradycyjnej chaty jest masywny komin widoczny w bryle. W każdym budynku palenisko stanowi serce domu. W parterowych budynkach (B i C) kominki są obsługiwane z 2 stron (z wnętrza i z tarasu zewnętrznego).

Każdy z trzech domów letniskowych posiada duży podcień frontowy, pod którym znajduje się miejsce wspólne do wypoczynku. Kompozycja drewnianych słupów i ażurowych lameli ma dać schronienie przed deszczem oraz ciekawą grę światłocienia. W budynku A podcień tworzy loggię dostępną z sypialni na górze, natomiast w domach B i C dostawiono do brył budynków tarasy wynoszące się ponad opadający teren działki.

zespół dwulokalowych domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej

lokalizacja: Skwierzynka, woj. zachodniopomorskie
inwestor: prywatny
powierzchnia działki: 5 300 m²
rok projektu: 2020

Osiedle Enklawa to propozycja zabudowy szeregowej wpisanej w kontekst wiejskiego krajobrazu Pomorza Środkowego.

Obiekty o niewielkiej skali, stromych dachach i uskokowych elewacjach zostały rozsiane po naturalnym zboczu. Ich charakter nawiązuje do tradycyjnych zagród znajdujących się w najbliższym sąsiedztwie. Ręcznie formowane płytki klinkierowe o zróżnicowanych odcieniach sprawiają, że tworzy się kameralna i urokliwa przestrzeń. Struktura działek, wynikająca z nachylenia terenu, pozwoliła uzyskać tarasowy układ ogródków. Zatopienie architektury w zieleni sprawia, że osiedle wkomponowuje się w strukturę zabytkowej części Skwierzynki.

publikacje:
architektura & biznes
dom z cegły

projekt dyplomowy magisterski

temat: stacja naukowa z zapleczem hotelowym rezerwatu Łazy
autor: Adam Jankowski
promotor: dr hab. inż. arch. Maciej Janowski
lokalizacja: Osieki, woj. zachodniopomorskie
rok projektu: 2018

Główną ideą projektu jest stworzenie architektury inspirowanej naturą oraz wpisanie jej w krajobrazowy kontekst miejsca. Nadrzędnym celem nowej struktury ma być realizacja grantów badawczych dotyczących fauny i flory regionu, połączona z promocją Pomorza Zachodniego, jako miejsca o szczególnych walorach krajobrazowych. Istotne dla projektu jest wykroczenie poza granice wsi Osieki i próba przedstawienia strategii ekologicznej dla bioróżnorodnego obszaru. Stacja naukowa rezerwatu Łazy ma stanowić centrum szerszego układu przestrzennego, w postaci szlaku obserwacyjnego jeziora Jamno.

Zdecydowano się na kompozycję przestrzenną o ekstensywnym układzie zabudowy. Poszczególne obiekty stacji naukowej uniesiono ponad trzcinami na palach, aby zminimalizować ich wpływ na środowisko naturalne. Projekt zagospodarowania terenu ma nawiązywać swoim kształtem do drzewa. Swobodny układ pozbawiony wyraźnego centrum tworzą pomosty przypominające gałęzie, na których wiszą obiekty stacji naukowej. Projektowana postać komunikacji na działce stanowi krwiobieg założenia, gdzie od głównej żyły odchodzą mniejsze. Układ elastycznie dopasowuje się do zastanej topografii terenu, zachowując istniejącą roślinność.

2018 – nagroda Dziekana Wydziału Architektury PP za uzyskanie najlepszych wyników w nauce na drugim stopniu kształcenia – przyznana Adamowi Jankowskiemu

2019 – Nagroda Specjalna w konkursie SARP na najlepszą pracę dyplomową im. Zbyszka Zawistowskiego – Remiz_a

2019 – Nagroda Ministra Inwestycji i Rozwoju 2018 – Remiz_a

2019 – Główna Nagroda w Konkursie Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego na Najlepszą Pracę Dyplomową w kategorii architektura krajobrazu, edycja 2019 – Remiz_a

2019 – II miejsce w konkursie na najlepszą pracę dyplomową magisterską 2017/2018 zrealizowaną na Wydziale Architektury PP – Remiz_a

2019 – Finał Dorocznej Polsko-Niemieckiej Nagrody Integracyjnej BDA SARP – Remiz_a

2019 – Finał konkursu Drewno w Architekturze, edycja 2019 – Remiz_a

projekt dyplomowy magisterski

temat: rozbudowa szpitala pediatrycznego przy ul. Spornej w Poznaniu
autor: Kamil Paszek
promotor: dr inż. arch. Agata Gawlak
lokalizacja: Poznań, woj. wielkopolskie
rok projektu: 2018

Działka  projektowa znajduje się w obrębie Starego Miasta, w dzielnicy willowej na obszarze dawnych fortyfikacji Twierdzy Poznań, obecnie pierścienia zieleni. Na działce znajduje się szpital dziecięcy, wobec którego zaplanowano rozbudowę. Na obszarze projektowym znajduje się również pawilon mieszczący przychodnię specjalistyczną, którego zły stan techniczny i niewystarczające rozmiary sugerują jego rozebranie.W obiekcie mieścić się będzie między innymi izba przyjęć z gabinetami specjalistycznymi oraz ogólnymi, gabinety zabiegowe, oddziały diagnostyki laboratoryjnej i obrazowej, gabinety stomatologiczne, odział łóżkowy dla 24 pacjentów, oddział intensywnej opieki medycznej oraz blok operacyjny z dwoma salami operacyjnymi.         

Aby zaprojektować obiekt szanujący zastany kontekst, odwołano się do ciągu czasoprzestrzennego pobliskiej Alei Solidarności, przekładając go na skalę ulicy Spornej. Odsuwając budynek od ulicy, proporcje oraz skala zmieniają się z wertykalnej ul. Spornej na horyzontalnie ukształtowany plac przed głównym wejściem tworząc zapraszająca strefę. Kluczowym aspektem była zmiana – liczne wnętrza dostarczają odmiennych wrażeń, tak by korzystający pacjenci dobierali otoczenie w zależności od nastroju. Idea ta wpisuje się w teorię ogrodów terapeutycznych, które w odpowiedniej skali wprowadzone zostały w teren przyszpitalny.    

Założeniem projektowym było stworzenie nowoczesnej placówki medycznej łączącej najnowocześniejsze rozwiązania przestrzenne i technologiczne z kojącą, uspokajającą w  w odbiorze architekturą, zarówno poprzez jasny i czytelny układ funkcjonalny, jak i dobrane materiały. Dodatkowo w projekcie skupiono się na aspekcie miastotwórczym, starając się otworzyć przestrzenie wspólne na tkankę miejską.