Cichy Dwór

przebudowa budynku gospodarczego ze zmianą funkcji na dom weselny z zapleczem noclegowym

lokalizacja: Policko, woj. zachodniopomorskie
inwestor: prywatny
powierzchnia użytkowa: 1 084,10 m
²
rok projektu: 2020

Projekt modernizacji i rewitalizacji dawnej powozowni, który stanowi część założenia pałacu w Policku, to wyzwanie ze względu na konieczność przekształcenia funkcji oraz konstrukcji obiektu.

Koncepcja zakłada lokalizację sali weselnej wraz z częścią gastronomiczną w przyziemiu, natomiast poddasze ma zostać zaadoptowane na pokoje gościnne. Problem komunikacji pionowej rozwiązano dobudowując dwie części po bokach głównej bryły.

Cichy Dwór nawiązuje swoją forma do regionalnej architektury szachulcowej wsi pomorskich poprzez stworzenie drewnianych galerii sytuowanych wzdłuż dłuższych boków budynku. Zapewniają one zacienione obejście wokół domu weselnego, dodając jednocześnie możliwość wyjścia na balkony z każdego pokoju gościnnego. Duże przeszklenia w parterze oraz lukarny na poddaszu kadrują widok na malowniczy krajobraz okolicy.

Osiedle Enklawa

zespół dwulokalowych domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej

lokalizacja: Skwierzynka, woj. zachodniopomorskie
inwestor: prywatny
powierzchnia działki: 5 300 m
²
rok projektu: 2020

Osiedle Enklawa to propozycja zabudowy szeregowej wpisanej w kontekst wiejskiego krajobrazu Pomorza Środkowego.

Obiekty o niewielkiej skali, stromych dachach i uskokowych elewacjach zostały rozsiane po naturalnym zboczu. Ich charakter nawiązuje do tradycyjnych zagród znajdujących się w najbliższym sąsiedztwie. Ręcznie formowane płytki klinkierowe o zróżnicowanych odcieniach sprawiają, że tworzy się kameralna i urokliwa przestrzeń. Struktura działek, wynikająca z nachylenia terenu, pozwoliła uzyskać tarasowy układ ogródków. Zatopienie architektury w zieleni sprawia, że osiedle wkomponowuje się w strukturę zabytkowej części Skwierzynki.

dom jednorodzinny CHA_01

lokalizacja: Chachalnia, woj. wielkopolskie
inwestor: prywatny
powierzchnia użytkowa: 114,10 m²

rok projektu: 2020
realizacja: od 2020

Projekt CHA_01 powstał z połączenia tradycyjnej formy domu z dwuspadowym dachem i nowoczesną, minimalistyczną formą zadaszenia strefy wejściowej oraz tarasu.

Prosty, czytelny układ funkcjonalny zaprojektowany został dla trzyosobowej rodziny – widoczny jest podział na część dzienną dla wszystkich i część nocną przeznaczoną jedynie dla domowników. Wyjście na taras oraz główne wejście do budynku zlokalizowane zostało na jednej osi, co sprawia że od razu po przekroczeniu progu wzrok kierowany jest na ogród położony w głębi działki.

Motyw drewna pojawiąjący się na okładzinie elewacyjnej, ażurowych pionowych przegrodach oraz widocznych belkach podwyższonego sufitu w salonie nawiązuje do otoczenia lasu i wiejskich zabudowań.

28 czerwca 1956

projekt dyplomowy inżynierski

temat: kamienica przy ul. 28 czerwca 1956 nr 154
autor: Kamil Paszek
promotor: dr inż. arch. Adam Siniecki
lokalizacja: Poznań, ul. 28 czerwca 1956
rok projektu: 2017

Budynek zaprojektowano z poszanowaniem otoczenia. Fasada została ukształtowana poprzez analizę pierzei, czerpiąc strefy pionowych podziałów z sąsiedniej kamienicy, tworząc ciąg loggi i balkonów. Ceglany wzór charakteryzuje wertykalność, rozpoznawalna cecha zabudowy śródmiejskiej. Elewacja została ukształtowana poprzez scalenie dwóch sąsiednich brył, tworząc płynne przejście w zastanym nieregularnym układzie urbanistyczno – architektonicznym, zarówno pod względem linii zabudowy, jak i wysokości przylegających budynków.

Część wyższa obłożona jest płytami elewacyjnymi, tworząc neutralną, elegancką powierzchnię podzieloną liniami gzymsów i okien, natomiast część niższa pokryta jest cegłą, nawiązującą do industrialnego charakteru dzielnicy oraz detalu sąsiada. Przeszklona, podcięta elewacja nadaje bryle lekkości oraz pozwala dostrzec z ulicy zieleń znajdującą się na dziedzińcu, włączając ją w tkankę miejską. 

Szpital przy Spornej

projekt dyplomowy magisterski

temat: rozbudowa szpitala pediatrycznego przy ul. Spornej w Poznaniu
autor: 
Kamil Paszek
promotor: dr inż. arch. Agata Gawlak
lokalizacja: Poznań, woj. wielkopolskie
rok projektu: 2018

Działka  projektowa znajduje się w obrębie Starego Miasta, w dzielnicy willowej na obszarze dawnych fortyfikacji Twierdzy Poznań, obecnie pierścienia zieleni. Na działce znajduje się szpital dziecięcy, wobec którego zaplanowano rozbudowę. Na obszarze projektowym znajduje się również pawilon mieszczący przychodnię specjalistyczną, którego zły stan techniczny i niewystarczające rozmiary sugerują jego rozebranie.W obiekcie mieścić się będzie między innymi izba przyjęć z gabinetami specjalistycznymi oraz ogólnymi, gabinety zabiegowe, oddziały diagnostyki laboratoryjnej i obrazowej, gabinety stomatologiczne, odział łóżkowy dla 24 pacjentów, oddział intensywnej opieki medycznej oraz blok operacyjny z dwoma salami operacyjnymi.         

Aby zaprojektować obiekt szanujący zastany kontekst, odwołano się do ciągu czasoprzestrzennego pobliskiej Alei Solidarności, przekładając go na skalę ulicy Spornej. Odsuwając budynek od ulicy, proporcje oraz skala zmieniają się z wertykalnej ul. Spornej na horyzontalnie ukształtowany plac przed głównym wejściem tworząc zapraszająca strefę. Kluczowym aspektem była zmiana – liczne wnętrza dostarczają odmiennych wrażeń, tak by korzystający pacjenci dobierali otoczenie w zależności od nastroju. Idea ta wpisuje się w teorię ogrodów terapeutycznych, które w odpowiedniej skali wprowadzone zostały w teren przyszpitalny.    

Założeniem projektowym było stworzenie nowoczesnej placówki medycznej łączącej najnowocześniejsze rozwiązania przestrzenne i technologiczne z kojącą, uspokajającą w  w odbiorze architekturą, zarówno poprzez jasny i czytelny układ funkcjonalny, jak i dobrane materiały. Dodatkowo w projekcie skupiono się na aspekcie miastotwórczym, starając się otworzyć przestrzenie wspólne na tkankę miejską.

dom jednorodzinny JAM_01

lokalizacja: Koszalin, ul. Jamneńska
inwestor: prywatny
powierzchnia użytkowa: 109,20 m²

rok projektu: 2019
realizacja: 2020

Projekt domu jednorodzinnego JAM_01 charakteryzuje się połączeniem nowoczesności z tradycją. Obiekt swoją formą nawiązuje do regionalnej zabudowy Pomorza Zachodniego. Motywy wykonane z ręcznie formowanej cegły przeplatają się tu z ciemną blachą i białym tynkiem. Obiekt wykorzystując duże przeszklenia, otwiera sie widokowo na pobliskie pola. Minimalistyczna bryła budynku została zaakcentowana ciemnymi obramowaniami okien, które wystają przed lico elewacji, tworząc jej wyrazisty rysunek. Przy podcieniu wejściowym zastosowano ażurowy detal ułożenia cegieł, który nawiązuje do architektury historycznych stodół znajdujących się w okolicy. Obszar dawnej wsi Jamno charakteryzuje się bogactwem ceglanych elewacji, gdzie zaobserwować można charakterystyczne gzymsy i przewiązki murów. Współczesny dom ma być reinterpretacją wartościowych obiektów, do których wyraźnie nawiązuje.

Remiz_a

projekt dyplomowy magisterski

temat: stacja naukowa z zapleczem hotelowym rezerwatu Łazy
autor: Adam Jankowski
promotor: dr hab. inż. arch. Maciej Janowski
lokalizacja: Osieki, woj. zachodniopomorskie
rok projektu: 2018

Lokalizacja stacji naukowej w pobliżu rezerwatu przyrody Łazy ma być odpowiedzią na potrzebę realizacji grantów badawczych w jednym z najsłabiej odkrytych rejonów Polski. Podmokłe lasy i trzcinowiska w okolicach jeziora Jamno są schronieniem dla wielu rzadkich gatunków ptaków, płazów oraz gadów. Postępująca degradacja środowiska naturalnego przez negatywny wpływ działań człowieka jest największym zagrożeniem dla żyjących tam organizmów.

Główną ideą projektu jest stworzenie architektury inspirowanej naturą oraz wpisanie jej w krajobrazowy kontekst miejsca. Nadrzędnym celem nowej struktury ma być realizacja grantów badawczych dotyczących fauny i flory regionu, połączona z promocją Pomorza Zachodniego, jako miejsca o szczególnych walorach krajobrazowych. Istotne dla projektu jest wykroczenie poza granice wsi Osieki i próba przedstawienia strategii ekologicznej dla bioróżnorodnego obszaru. Stacja naukowa rezerwatu Łazy ma stanowić centrum szerszego układu przestrzennego, w postaci szlaku obserwacyjnego jeziora Jamno. Inwestycja miałaby składać się z wyznaczonych punktów widokowych oraz ciągu ścieżek spacerowych, nadwieszonych nad trzcinowiskami.

Zdecydowano się na kompozycję przestrzenną o ekstensywnym układzie zabudowy. Poszczególne obiekty stacji naukowej uniesiono ponad trzcinami na palach, aby zminimalizować ich wpływ na środowisko naturalne. Projekt zagospodarowania terenu ma nawiązywać swoim kształtem do drzewa. Swobodny układ pozbawiony wyraźnego centrum tworzą pomosty przypominające gałęzie, na których wiszą obiekty stacji naukowej. Projektowana postać komunikacji na działce stanowi krwiobieg założenia, gdzie od głównej żyły odchodzą mniejsze. Układ elastycznie dopasowuje się do zastanej topografii terenu, zachowując istniejącą roślinność.

Bezpośrednią inspiracją dla formy, funkcji i konstrukcji projektowanych jednostek stacji naukowej jest gniazdo remiza. Niewielki ptak żyjący nad brzegami jeziora Jamno buduje gniazda podwieszone do gałęzi drzew. Pleciony kokon składa się z korytarza wejściowego oraz wewnętrznej przestrzeni lęgowej. Ideą projektu jest adaptacja rozwiązań zaczerpniętych z natury na potrzeby człowieka. Zgodnie z tą zasadą, do przestrzennej konstrukcji imitującej gałąź drzewa podwiesza się jednostki hotelowe, analogicznie do gniazd budowanych przez mistrza ptasiej architektury.

Ze względu na fakt, że niektóre żyjące w okolicy okazy awifauny są szczególnie płochliwe, to projektowane budynki posiadają zmniejszone otwory okienne. Ograniczona możliwość wglądu do wnętrza jednostek sprawia, że ptaki nie są w stanie dostrzec w nich ruchu człowieka. Zasada nie działa jednak w drugą stronę, ponieważ użytkownik stacji może bez przeszkód obserwować krajobraz, stojąc przy oknie. W projekcie zastosowano rozwiązania proekologiczne mające na celu redukcję kosztów eksploatacji budynków oraz ochronę środowiska. Wykorzystano energię silnych wiatrów wiejących w pasie nadmorskim poprzez lokalizację pionowych turbin w węzłach stalowej konstrukcji. Świetliki dachowe pełnią rolę paneli fotowoltaicznych. Ponadto każda z jednostek posiada system odzyskiwania wody deszczowej, która jest gromadzona w przeznaczonych do tego zbiornikach.

FLORA

rewitalizacja i modernizacja basenu w Bystrzycy Kłodzkiej

współpraca: Adrianna Pocion
lokalizacja: Bystrzyca Kłodzka, woj. dolnośląskie
rok projektu: 2018

FLORA to projekt rewitalizacji i modernizacji basenu w Bystrzycy Kłodzkiej. Nazwa pochodzi od patrona wzgórza – św. Floriana, a także nawiązuje do krajobrazowej charakterystyki projektu i jego związku z naturą. Basen zewnętrzny, zlokalizowany na zboczu Góry Parkowej, należy do najstarszych i najpiękniej położonych na Dolnym Śląsku. Główną ideą koncepcji jest podkreślenie niezwykłej panoramy widokowej miasta, przy zachowaniu historycznego układu basenów. Równolegle do głównej osi kompozycyjnej zaprojektowano bryłę nadwieszoną nad założeniem. Podłużny obiekt ma pełnić w krajobrazie rolę miejscowego landmarku, a swoją architekturą nawiązywać do stylu modernistycznego budynku przebieralni. Tworzący się tarasowy układ pozwala na efektywną ekspozycję panoramy miasta, w której żadna z brył nie zasłania widoku innej.

Osiedle Zacisze

zespół domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej

lokalizacja: Nowe Bielice, woj. zachodniopomorskie
inwestor: Agrobud Hendzel
powierzchnia działki: 6 200 m
²
rok projektu: 2019
realizacja: 2020-2021

Osiedle 23 domów jednorodzinnych z garażami w zabudowie szeregowej tworzy spójny układ kompozycji przestrzennej. Zaprojektowane obiekty opierają się o jeden powtarzalny i funkcjonalny moduł mieszkalny. Przyjęte rozwiązania budowlane mają zapewnić niski koszt budowy inwestycji i wysoką przystępność dla klientów. Osiedle posiada czytelny układ komunikacji, a także wyznaczone miejsce rekreacji dla mieszkańców. Niewielka skala obiektów oraz zatopienie ich w zieleni tworzy środowisko przyjazne do życia.

Zrób to sam

kamienica usługowa, zakład kreatywnej renowacji mebli

lokalizacja: Poznań, ul. Grobla
rok projektu: 2017

Zrób to sam to  projekt wielofunkcyjnej kamienicy zlokalizowanej w samym sercu Poznania, który łączy przerwaną pierzeję ulicy Grobla. Jej głównym przeznaczeniem jest kreatywna renowacja mebli – obiekt powstał  w miejscu istniejącego wcześniej zakładu meblarskiego. Forma obiektu plastycznie spaja 4-kondygnacyjny budynek stojący na działce z cofniętą od linii zabudowy 5-kondygnacyjną kamienicą. 

EXPO 2015

polski pawilon wystawowy

lokalizacja: EXPO 2015 w Mediolanie
uczelnia: Università degli Studi di Firenze, Włochy
rok projektu: 2015

Ideą – bazą do powstania projektu był fibrobeton – beton wzmacniany drobnymi włóknami. Forma pawilonu została utworzona w procesie optymalizacji struktury – zaczynając od podstawowych proporcji składników betonu, według których utworzony został poczatkowy schemat poszukiwania formy – kruszywo jako zakotwiczenie oraz finalnie część pełna, woda jako siły i końcowo w pawilonie część włókien oraz spoiwo, jako przestrzeń działania zwizualizowanych sił.

Projekt wykonany podczas zajęć na uczelni we Florencji przy okazji odbywającego się w roku 2015 Expo w Mediolanie.

wytwórnia filmowa Starołęka

wytwórnia filmowa

współpraca: Adrianna Pocion
lokalizacja: Poznań, ul. Starołęcka
rok projektu: 2017

Wytwórnia Filmowa Starołęka to wizja kompleksu wielofunkcyjnych obiektów związanych z branżą filmową. Główną ideą projektu było stworzenie architektury współgrającej z krajobrazem Doliny Warty oraz wykorzystanie naturalnych warunków topograficznych przy kształtowaniu przestrzeni. Płynne linie rozwijają się po powierzchni terenu jak wstęga rolki filmowej, mającej swój początek w cylindrze głównego obiektu.

Parter budynku został częściowo uniesiony na słupach, co nadaje formie lekkości oraz sprzęża przestrzenie placu wokół obiektu z jego wnętrzem. Konstrukcja budynku opiera się na wykorzystaniu zewnętrznych kratownic tworzących zarówno białą elewację obiektu, jak i jego egzoszkielet.

W obiekcie zlokalizowano przestrzenie o różnorodnych funkcjach, min.: salę kinową, nowoczesne studia motion-capture i blue-screen, postprodukcję obrazu, dźwięku, czy studio nagrań.

Charakterystyczną cechą Starołęki jest wklęsła forma dachu tworząca rodzaj zmiennej nawierzchni ogólnodostępnego placu. Kształt powłoki aktywizuje do ruchu oraz pełni rolę wielkiego tarasu widokowego. W przebijającym dach cylindrze zlokalizowano restaurację otwierającą się ze wszystkich stron na panoramę Poznania.

AV office

projekt dyplomowy inżynierski

temat: mały budynek biurowy
autor: Adam Jankowski
promotor: dr inż. arch. Adam Siniecki
lokalizacja: Poznań, ul. Ostrowska
rok projektu: 2017

Wyjściowym założeniem projektowym była lokalizacja dwóch bliźniaczych biurowców przy dostosowaniu ich gabarytów do zachowanego na działce budynku istniejącego. Zastosowanie powtarzającego się kąta ostrego w projekcie zagospodarowania terenu ma bezpośrednio nawiązywać do podziałów elewacji. W wyniku poszukiwania odpowiednich kształtów powstała grafika złożona z zazębiających się liter „V” odbijanych lustrzanie względem osi poziomej i ustawianych naprzemiennie. Stąd wziął się właśnie pomysł na nazwę i logo biurowca: AV office.

Starając się zachować spójność formy i konstrukcji wzór litery „V” przeniesiono także na ukośne słupy podpierające nawis budynku. Elementy pokrywając się dokładnie z rysunkiem elewacji przebijają wszystkie kondygnacje biurowca. Główne wejście znajduje się w podcieniu i prowadzi bezpośrednio do głównego holu, który pnąc się przez trzy kondygnacje budynku, wyraża jego artykulację pionową.

safe house

dom jednorodzinny

lokalizacja: Mścice, woj. zachodniopomorskie
rok projektu: 2015

Safe House to dom marzeń architekta – miłośnika motoryzacji. Skrojony na zasadzie przeciwieństw: dzieli działkę, łączy przestrzeń. Wkomponowany w wysoką skarpę wykorzystuje naturalne ukształtowanie terenu otwierając się na las i strumień od strony południowo – zachodniej, skąd widoczna jest jasna elewacja budynku. Z kolei od północy dom osłonięty jest od ruchliwej drogi. Ciemna ściana stanowi rodzaj ekranu akustycznego i uniemożliwia wgląd do wnętrza obiektu, dając poczucie bezpieczeństwa jego mieszkańcom. Dodatkowy bufor stanowi garaż wielostanowiskowy tworzący sztuczny nasyp i bezpośrednio połączony z układem funkcjonalnym domu poprzez podziemny łącznik.

Safe House to przede wszystkim manifest prestiżu oraz zaspokojenie potrzeb komfortu dla jego mieszkańców. Przestrzeń domu podzielona jest na trzy główne strefy: dzienną, nocną i rekreacyjną. Dwukondygnacyjny salon z antresolą otwiera się wielkim szkleniem na las i płynący przez działkę strumień. Ostatnia kondygnacja przeznaczona jest na strefę nocną z prywatnymi tarasami eksponowanymi na działanie światła południowo-zachodniego. Z kolei w części podziemnej zlokalizowano pomieszczenia służące rozrywce, takie jak salę bilardową czy sauny. Dodatkowo dom może służyć również jako przestrzeń do pracy dla jego właściciela, dlatego w parterze zlokalizowano gabinet architekta ze szczególnym uwidocznieniem jego ulubionego modelu samochodu za szklaną witryną w roli szczególnego eksponatu.