Remiz_a

projekt dyplomowy magisterski

temat: Stacja naukowa z zapleczem hotelowym rezerwatu Łazy
autor: mgr inż. arch. Adam Jankowski
promotor: dr hab. inż. arch. Maciej Janowski
lokalizacja: Osieki, woj. zachodniopomorskie
rok projektu: 2018

Lokalizacja stacji naukowej w pobliżu rezerwatu przyrody Łazy ma być odpowiedzią na potrzebę realizacji grantów badawczych w jednym z najsłabiej odkrytych rejonów Polski. Podmokłe lasy i trzcinowiska w okolicach jeziora Jamno są schronieniem dla wielu rzadkich gatunków ptaków, płazów oraz gadów. Postępująca degradacja środowiska naturalnego przez negatywny wpływ działań człowieka jest największym zagrożeniem dla żyjących tam organizmów.

Główną ideą projektu jest stworzenie architektury inspirowanej naturą oraz wpisanie jej w krajobrazowy kontekst miejsca. Nadrzędnym celem nowej struktury ma być realizacja grantów badawczych dotyczących fauny i flory regionu, połączona z promocją Pomorza Zachodniego, jako miejsca o szczególnych walorach krajobrazowych. Istotne dla projektu jest wykroczenie poza granice wsi Osieki i próba przedstawienia strategii ekologicznej dla bioróżnorodnego obszaru. Stacja naukowa rezerwatu Łazy ma stanowić centrum szerszego układu przestrzennego, w postaci szlaku obserwacyjnego jeziora Jamno. Inwestycja miałaby składać się z wyznaczonych punktów widokowych oraz ciągu ścieżek spacerowych, nadwieszonych nad trzcinowiskami.

Zdecydowano się na kompozycję przestrzenną o ekstensywnym układzie zabudowy. Poszczególne obiekty stacji naukowej uniesiono ponad trzcinami na palach, aby zminimalizować ich wpływ na środowisko naturalne. Projekt zagospodarowania terenu ma nawiązywać swoim kształtem do drzewa. Swobodny układ pozbawiony wyraźnego centrum tworzą pomosty przypominające gałęzie, na których wiszą obiekty stacji naukowej. Projektowana postać komunikacji na działce stanowi krwiobieg założenia, gdzie od głównej żyły odchodzą mniejsze. Układ elastycznie dopasowuje się do zastanej topografii terenu, zachowując istniejącą roślinność.

Bezpośrednią inspiracją dla formy, funkcji i konstrukcji projektowanych jednostek stacji naukowej jest gniazdo remiza. Niewielki ptak żyjący nad brzegami jeziora Jamno buduje gniazda podwieszone do gałęzi drzew. Pleciony kokon składa się z korytarza wejściowego oraz wewnętrznej przestrzeni lęgowej. Ideą projektu jest adaptacja rozwiązań zaczerpniętych z natury na potrzeby człowieka. Zgodnie z tą zasadą, do przestrzennej konstrukcji imitującej gałąź drzewa podwiesza się jednostki hotelowe, analogicznie do gniazd budowanych przez mistrza ptasiej architektury.

Ze względu na fakt, że niektóre żyjące w okolicy okazy awifauny są szczególnie płochliwe, to projektowane budynki posiadają zmniejszone otwory okienne. Ograniczona możliwość wglądu do wnętrza jednostek sprawia, że ptaki nie są w stanie dostrzec w nich ruchu człowieka. Zasada nie działa jednak w drugą stronę, ponieważ użytkownik stacji może bez przeszkód obserwować krajobraz, stojąc przy oknie. W projekcie zastosowano rozwiązania proekologiczne mające na celu redukcję kosztów eksploatacji budynków oraz ochronę środowiska. Wykorzystano energię silnych wiatrów wiejących w pasie nadmorskim poprzez lokalizację pionowych turbin w węzłach stalowej konstrukcji. Świetliki dachowe pełnią rolę paneli fotowoltaicznych. Ponadto każda z jednostek posiada system odzyskiwania wody deszczowej, która jest gromadzona w przeznaczonych do tego zbiornikach.