JAM_A

dom jednorodzinny

autor projektu: mgr inż. arch. Adam Jankowski 
wizualizacje: Marcin Łukaszewicz
lokalizacja: Koszalin, ul. Jamneńska
inwestor prywatny
powierzchnia użytkowa: 109,20 m²

rok projektu: 2019

Projekt domu jednorodzinnego JAM_A charakteryzuje się połączeniem nowoczesności z tradycją. Obiekt swoją formą nawiązuje do regionalnej zabudowy Pomorza Zachodniego. Motywy wykonane z ręcznie formowanej cegły przeplatają się tu z ciemną blachą i białym tynkiem. Obiekt wykorzystując duże przeszklenia, otwiera sie widokowo na pobliskie pola. Minimalistyczna bryła budynku została zaakcentowana ciemnymi obramowaniami okien, które wystają przed lico elewacji, tworząc jej wyrazisty rysunek. Przy podcieniu wejściowym zastosowano ażurowy detal ułożenia cegieł, który nawiązuje do architektury historycznych stodół znajdujących się w okolicy. Obszar dawnej wsi Jamno charakteryzuje się bogactwem ceglanych elewacji, gdzie zaobserwować można charakterystyczne gzymsy i przewiązki murów. Współczesny dom ma być reinterpretacją wartościowych obiektów, do których wyraźnie nawiązuje.

Remiz_a

projekt dyplomowy magisterski

temat: Stacja naukowa z zapleczem hotelowym rezerwatu Łazy
autor: mgr inż. arch. Adam Jankowski
promotor: dr hab. inż. arch. Maciej Janowski
lokalizacja: Osieki, woj. zachodniopomorskie
rok projektu: 2018

Lokalizacja stacji naukowej w pobliżu rezerwatu przyrody Łazy ma być odpowiedzią na potrzebę realizacji grantów badawczych w jednym z najsłabiej odkrytych rejonów Polski. Podmokłe lasy i trzcinowiska w okolicach jeziora Jamno są schronieniem dla wielu rzadkich gatunków ptaków, płazów oraz gadów. Postępująca degradacja środowiska naturalnego przez negatywny wpływ działań człowieka jest największym zagrożeniem dla żyjących tam organizmów.

Główną ideą projektu jest stworzenie architektury inspirowanej naturą oraz wpisanie jej w krajobrazowy kontekst miejsca. Nadrzędnym celem nowej struktury ma być realizacja grantów badawczych dotyczących fauny i flory regionu, połączona z promocją Pomorza Zachodniego, jako miejsca o szczególnych walorach krajobrazowych. Istotne dla projektu jest wykroczenie poza granice wsi Osieki i próba przedstawienia strategii ekologicznej dla bioróżnorodnego obszaru. Stacja naukowa rezerwatu Łazy ma stanowić centrum szerszego układu przestrzennego, w postaci szlaku obserwacyjnego jeziora Jamno. Inwestycja miałaby składać się z wyznaczonych punktów widokowych oraz ciągu ścieżek spacerowych, nadwieszonych nad trzcinowiskami.

Zdecydowano się na kompozycję przestrzenną o ekstensywnym układzie zabudowy. Poszczególne obiekty stacji naukowej uniesiono ponad trzcinami na palach, aby zminimalizować ich wpływ na środowisko naturalne. Projekt zagospodarowania terenu ma nawiązywać swoim kształtem do drzewa. Swobodny układ pozbawiony wyraźnego centrum tworzą pomosty przypominające gałęzie, na których wiszą obiekty stacji naukowej. Projektowana postać komunikacji na działce stanowi krwiobieg założenia, gdzie od głównej żyły odchodzą mniejsze. Układ elastycznie dopasowuje się do zastanej topografii terenu, zachowując istniejącą roślinność.

Bezpośrednią inspiracją dla formy, funkcji i konstrukcji projektowanych jednostek stacji naukowej jest gniazdo remiza. Niewielki ptak żyjący nad brzegami jeziora Jamno buduje gniazda podwieszone do gałęzi drzew. Pleciony kokon składa się z korytarza wejściowego oraz wewnętrznej przestrzeni lęgowej. Ideą projektu jest adaptacja rozwiązań zaczerpniętych z natury na potrzeby człowieka. Zgodnie z tą zasadą, do przestrzennej konstrukcji imitującej gałąź drzewa podwiesza się jednostki hotelowe, analogicznie do gniazd budowanych przez mistrza ptasiej architektury.

Ze względu na fakt, że niektóre żyjące w okolicy okazy awifauny są szczególnie płochliwe, to projektowane budynki posiadają zmniejszone otwory okienne. Ograniczona możliwość wglądu do wnętrza jednostek sprawia, że ptaki nie są w stanie dostrzec w nich ruchu człowieka. Zasada nie działa jednak w drugą stronę, ponieważ użytkownik stacji może bez przeszkód obserwować krajobraz, stojąc przy oknie. W projekcie zastosowano rozwiązania proekologiczne mające na celu redukcję kosztów eksploatacji budynków oraz ochronę środowiska. Wykorzystano energię silnych wiatrów wiejących w pasie nadmorskim poprzez lokalizację pionowych turbin w węzłach stalowej konstrukcji. Świetliki dachowe pełnią rolę paneli fotowoltaicznych. Ponadto każda z jednostek posiada system odzyskiwania wody deszczowej, która jest gromadzona w przeznaczonych do tego zbiornikach.

FLORA

rewitalizacja i modernizacja basenu w Bystrzycy Kłodzkiej

autorzy: mgr inż. arch. Adam Jankowski,
mgr inż. arch. Adrianna Pocion
lokalizacja: Bystrzyca Kłodzka, woj. dolnośląskie
rok projektu: 2018

FLORA to projekt rewitalizacji i modernizacji basenu w Bystrzycy Kłodzkiej. Nazwa pochodzi od patrona wzgórza – św. Floriana, a także nawiązuje do krajobrazowej charakterystyki projektu i jego związku z naturą. Basen zewnętrzny, zlokalizowany na zboczu Góry Parkowej, należy do najstarszych i najpiękniej położonych na Dolnym Śląsku. Główną ideą koncepcji jest podkreślenie niezwykłej panoramy widokowej miasta, przy zachowaniu historycznego układu basenów. Równolegle do głównej osi kompozycyjnej zaprojektowano bryłę nadwieszoną nad założeniem. Podłużny obiekt ma pełnić w krajobrazie rolę miejscowego landmarku, a swoją architekturą nawiązywać do stylu modernistycznego budynku przebieralni. Tworzący się tarasowy układ pozwala na efektywną ekspozycję panoramy miasta, w której żadna z brył nie zasłania widoku innej.

Starołęka

wytwórnia filmowa

autorzy: mgr inż. arch. Adam Jankowski,
mgr inż. arch. Adrianna Pocion
lokalizacja: Poznań, ul. Starołęcka
rok projektu: 2017

Wytwórnia Filmowa Starołęka to wizja kompleksu wielofunkcyjnych obiektów związanych z branżą filmową. Główną ideą projektu było stworzenie architektury współgrającej z krajobrazem Doliny Warty oraz wykorzystanie naturalnych warunków topograficznych przy kształtowaniu przestrzeni. Płynne linie rozwijają się po powierzchni terenu jak wstęga rolki filmowej, mającej swój początek w cylindrze głównego obiektu.

Parter budynku został częściowo uniesiony na słupach, co nadaje formie lekkości oraz sprzęża przestrzenie placu wokół obiektu z jego wnętrzem. Konstrukcja budynku opiera się na wykorzystaniu zewnętrznych kratownic tworzących zarówno białą elewację obiektu, jak i jego egzoszkielet.

W obiekcie zlokalizowano przestrzenie o różnorodnych funkcjach, min.: salę kinową, nowoczesne studia motion-capture i blue-screen, postprodukcję obrazu, dźwięku, czy studio nagrań.

Charakterystyczną cechą Starołęki jest wklęsła forma dachu tworząca rodzaj zmiennej nawierzchni ogólnodostępnego placu. Kształt powłoki aktywizuje do ruchu oraz pełni rolę wielkiego tarasu widokowego. W przebijającym dach cylindrze zlokalizowano restaurację otwierającą się ze wszystkich stron na panoramę Poznania.

AV office

projekt dyplomowy inżynierski

temat: mały budynek biurowy
autor: mgr inż. arch. Adam Jankowski
promotor: dr inż. arch. Adam Siniecki
lokalizacja: Poznań, ul. Ostrowska
rok projektu: 2017

Wyjściowym założeniem projektowym była lokalizacja dwóch bliźniaczych biurowców przy dostosowaniu ich gabarytów do zachowanego na działce budynku istniejącego. Zastosowanie powtarzającego się kąta ostrego w projekcie zagospodarowania terenu ma bezpośrednio nawiązywać do podziałów elewacji. W wyniku poszukiwania odpowiednich kształtów powstała grafika złożona z zazębiających się liter „V” odbijanych lustrzanie względem osi poziomej i ustawianych naprzemiennie. Stąd wziął się właśnie pomysł na nazwę i logo biurowca: AV office.

Starając się zachować spójność formy i konstrukcji wzór litery „V” przeniesiono także na ukośne słupy podpierające nawis budynku. Elementy pokrywając się dokładnie z rysunkiem elewacji przebijają wszystkie kondygnacje biurowca. Główne wejście znajduje się w podcieniu i prowadzi bezpośrednio do głównego holu, który pnąc się przez trzy kondygnacje budynku, wyraża jego artykulację pionową.

Zrób to sam

kamienica usługowa

funkcja: zakład kreatywnej renowacji mebli
autor: mgr inż. arch. Adam Jankowski
lokalizacja: Poznań, ul. Grobla
rok projektu: 2017

Zrób to sam to  projekt wielofunkcyjnej kamienicy zlokalizowanej w samym sercu Poznania, który łączy przerwaną pierzeję ulicy Grobla. Jej głównym przeznaczeniem jest kreatywna renowacja mebli – obiekt powstał  w miejscu istniejącego wcześniej zakładu meblarskiego. Forma obiektu plastycznie spaja 4-kondygnacyjny budynek stojący na działce z cofniętą od linii zabudowy 5-kondygnacyjną kamienicą. 

Studnia

kompleks basenów wypoczynkowych

autorzy: mgr inż. arch. Adam Jankowski,
mgr inż. arch. Marcin Janulewicz
lokalizacja: Poznań, ul. Smolna
rok projektu: 2016

Obiekt pływalni przy ul. Garbary w Poznaniu ma służyć przede wszystkim wypoczynkowi, oddziaływać bezpośrednio zarówno na ciało, jak i duszę człowieka. Skonstruowany tak, by eksponować kontrast światła i cienia, ma na celu wprowadzić użytkownika w stan wyciszenia, zadumy. Do refleksji skłaniać ma przede wszystkim kontekst miejsca w jakim znajduje się tu człowiek. Forma hali basenowej koncentruje się wzdłuż osi widokowej na Ostrów Tumski i Katedrę. Cylindryczna bryła jest centrum układu, wypełnia ją basen półotwarty, przypominający wielką studnię. Od niej właśnie rozwijają się płynne linie kreujące unikalną przestrzeń.

Smolna 14

budynek wielorodzinny

autor: mgr inż. arch. Adam Jankowski
lokalizacja: Poznań, ul. Smolna
rok projektu: 2016

Koncepcja budynku wielorodzinnego przy ulicy Smolnej w Poznaniu wypełnia niezagospodarowaną przestrzeń Obszaru Główna, dopasowując się do istniejącej zabudowy, domyka istniejącą pierzeję.

Główną ideą projektu było stworzenie dwóch współgrających ze sobą przestrzeni: strefy publicznej i prywatnej. Obiekt od strony ulicy jest dobrze dostępny i widoczny, tak aby zapewnić klientów dla części usługowej w parterze oraz wejście dla mieszkańców (strefa publiczna), natomiast od strony wewnętrznego dziedzińca znajdziemy plac zabaw i osłonięte ogródki mieszkańców (strefa prywatna).

safe house

dom jednorodzinny

autor: mgr inż. arch. Adam Jankowski
lokalizacja: Mścice, ul. Koszalińska
rok projektu: 2015

Safe House to dom marzeń architekta – miłośnika motoryzacji. Skrojony na zasadzie przeciwieństw: dzieli działkę, łączy przestrzeń. Wkomponowany w wysoką skarpę wykorzystuje naturalne ukształtowanie terenu otwierając się na las i strumień od strony południowo – zachodniej, skąd widoczna jest jasna elewacja budynku. Z kolei od północy dom osłonięty jest od ruchliwej drogi. Ciemna ściana stanowi rodzaj ekranu akustycznego i uniemożliwia wgląd do wnętrza obiektu, dając poczucie bezpieczeństwa jego mieszkańcom. Dodatkowy bufor stanowi garaż wielostanowiskowy tworzący sztuczny nasyp i bezpośrednio połączony z układem funkcjonalnym domu poprzez podziemny łącznik.

Safe House to przede wszystkim manifest prestiżu oraz zaspokojenie potrzeb komfortu dla jego mieszkańców. Przestrzeń domu podzielona jest na trzy główne strefy: dzienną, nocną i rekreacyjną. Dwukondygnacyjny salon z antresolą otwiera się wielkim szkleniem na las i płynący przez działkę strumień. Ostatnia kondygnacja przeznaczona jest na strefę nocną z prywatnymi tarasami eksponowanymi na działanie światła południowo-zachodniego. Z kolei w części podziemnej zlokalizowano pomieszczenia służące rozrywce, takie jak salę bilardową czy sauny. Dodatkowo dom może służyć również jako przestrzeń do pracy dla jego właściciela, dlatego w parterze zlokalizowano gabinet architekta ze szczególnym uwidocznieniem jego ulubionego modelu samochodu za szklaną witryną w roli szczególnego eksponatu.